Voor de operatie

Mastectomie operatie

Hectiek in de wachtkamer

<—- vorige pagina
volgende pagina —->

Donderdag 17 Oktober 2019

Ik rijd ‘s morgens zelf naar het UMCG voor de 2e check. Best spannend, want ik heb alleen even de dag ervoor gecheckt of ik in het dorp een rondje kon rijden en hoe dat gaat met de binder en wond. Gelukkig gaat het rijden me prima af, al was de plotselinge stilstand op de afrit wel even spannend en daarmee energie vretend. Ik ben een beetje laat omdat ik rustig heb gereden en moet heel nodig naar de wc. Ik ga direct naar de juiste afdeling en ‘ren’ meteen door naar de wc, om me daarna aan te melden. Al bij binnenkomst was me opgevallen dat er een oudere man naast de deur zat die vreemde geluiden maakte, maar ik had niet echt tijd om er bij stil te staan. Toen ik ging zitten, maakte hij echter nog steeds die geluiden, en ik zag dat hij groen-geel was weggetrokken en ook vreemde bewegingen maakte. Er zat echter een jongeman naast die de rust zelve uitstraalde, en niks deed. Meerdere mensen in de wachtkamer zaten bevreemd naar de situatie te kijken, maar doordat de jongeman heel rustig ernaast zat ga ik er in ieder geval vanuit dat dit misschien een ‘normale’ situatie is voor het stel. Op het moment dat de oudere man stil valt, en de jongeman net opstaat en richting de balie loopt, wordt ik opgeroepen. Terwijl ik richting de kamertjes loop hoor ik de baliemedewerkster verpleging vragen om even een kijkje te nemen bij de man. De jongeman loopt weer terug, duwt de oudere man een stukje opzij en gaat er weer rustig naast zitten. Mijn arts zegt dat ik alvast naar binnen moet gaan, en dat ze even bij de man gaat kijken. Eenmaal binnen komt mijn chirurg erbij, en begint ons gesprek.

Buiten ons hokje horen we echter allemaal mensen rennen, en het alarm gaat af. Mijn chirurg gaat door met ons gesprek, maar vind de wond er goed uit zien en binnen een 5 minuten staan we weer buiten de deur. In de hal, waar inmiddels een heel leger aan witte jassen zich heeft verzameld. Mijn chirurg spreekt m’n arts aan, die vertelt dat ze de eerste reanimatie heeft uitgevoerd. Ik kijk naar de plek waar de man zat, en zie dat mensen allemaal witte doeken ophouden zodat niemand kan zien wat erachter gebeurt. Beveiliging staat rondom om bezoekers op afstand te houden. Ik ben behoorlijk overdonderd, maar kan toch niks doen en denk aan mijn parkeermeter en lage banksaldo, dus ga maar richting de auto.

Ook heb ik nog afspraken in Assen, en haal ik weer wat eten voor mezelf op onderweg terug. Je kunt je voorstellen, dat ik bij thuiskomst kapot was, zo ontzettend moe. Ik probeer nog wat te slapen in de middag, maar de Brexit galmt door het huis (oooorrrdahhhhhhhhh!!!!), en de hond blaft er op los, dus het lukt niet. Ik lig wakker, te denken over die man in het ziekenhuis, in de wachtkamer. De man die ik al zag bij binnenkomst, zag toen ik ging zitten, en waarvan ik dacht – dat ziet er niet goed uit. Dat klinkt niet goed. Een typisch geval van ‘bystander effect’: niemand die iets doet, inclus mezelf. Vooral omdat degene die er naast zat niks deed… Ik probeer mezelf gerust te stellen door te bedenken dat ik wel wat had gedaan als er niemand naast had gezeten, maarja, dat is een ‘wat als’ geval die puur en alleen bedoelt is om mezelf beter te doen voelen.

De eerste waterlanders – vrijdag 18

De volgende dag heb ik een heftige ochtend. Voor mij heftig, ik weet niet hoe het voor de omgeving was. Een groep mensen waar ik vaker mee ben opgetrokken, die me ook kaartjes hebben gestuurd, is in het dorpshuis bezig. Ze hebben m’n moeder al een aantal keren gevraagd hoe het met mij gaat, dus het leek een goed idee er even langs te gaan voor de thee, zodat ze het aan mij zelf konden vragen. Geen goed idee dus. Ik zit nog steeds flink aan de pijnstillers en ben nog erg moe, en alhoewel vragen antwoorden over hoe het gaat prima gaat, ben ik nog lang niet scherp en energiek genoeg om discussies aan te gaan en kritiek te verwerken. Allemaal waarschijnlijk onbedoeld, of misschien zelfs goedbedoeld, maar het is teveel. Over mij wordt het nauwelijks gepraat, wel over opvoeding en hoe gender (als in: stereotypisch meisje vs jongetje) van nature in een kind zit, en hoe ze dat zelf bij de opvoeding hebben gemerkt. Het voelt als een aanval. Ik kan het niet aan, ik protesteer nog wat omdat ik beter weet dan wat ze aan het beweren zijn, maar geef op en wil het liefst verdwijnen van deze plek. Hier heb ik geen energie voor, geen scherpte, geen kracht. Ik voel me gebroken…

Wanneer ik op bed lig in de middag, komen voor het eerst de waterlanders. De vermoeidheid gecombineerd met de toch wat onverwachtse klap van de realiteit die hier geldt is me teveel geworden. Naïef als ik ben heb ik er geen rekening mee gehouden dat dit kon gebeuren – ik kreeg te horen dat ze vragen hadden over hoe het met mij ging, dus ging ik er van uit dat ik vragen ging krijgen over hoe het met mij ging… En misschien wat ondersteunende woorden. Maar niet dit.

Gelukkig komt er die dag een hele mooie kaart van V.: “Congrats with your new chest” staat erop, met een plaatje van een schatkist eronder. Een oppepper die geen dag later had moeten komen. Even een herinnering dat niet de hele wereld zo denkt en doet als wat ik die middag was tegen gekomen.

Lief kaartje

<—- vorige pagina
volgende pagina —->

4 reacties op “Mastectomie operatie”

  1. Rienus Ferwerda

    Eelste, bedankt voor deze mail. Ik ben diep onder de indruk van je prachtige verhaal. Niet niks allemaal! En wat een innerlijke kracht die je uitstraalt. Eveneens erg mooi en helder geschreven. Veel sterkte met alle initiatieven die je onderneemt. Rienus Ferwerda

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Registrations
No Registration form is selected.
(Click on the star on form card to select)
Please login to view this page.
Please login to view this page.
Please login to view this page.

bil·lijk (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)

  1. rechtvaardig en redelijk

https://www.vandale.nl/gratis-woordenboek/nederlands/betekenis/billijk#.XhXebBdKg1J 

%d bloggers liken dit: