Voor de operatie

Mastectomie operatie

Het ziekenhuis uit

<—- vorige pagina
volgende pagina —->

Vrijdag 4 Oktober 2019

‘s Morgens, nadat de buurman achter het gordijn zich luidruchtig heeft afgetrokken, durf ik het aan om uit bed te gaan, en naar het toilet te lopen. Met een looprekje nog, voor de zekerheid. Ik ben namelijk oh zo bang om weer flauw te vallen, maar het gaat goed. En ik krijg ontbijt, dat goed valt. Ik voel me een stuk beter, en de misselijkheid is nog steeds weg. Alles lijkt erop dat ik vandaag weg kan, dus ik word naar de douche geleid en met washandjes gewassen. Deels moet ik zelf doen, maar de verpleger doet alles nogmaals. Het zelf doen is dus vooral om mij in beweging te krijgen…

Plots komt er iemand langs met mijn ontslagbrief. Oh, dat is snel, die had ik niet zo snel al zien aankomen. In feite mag ik dus nu, terwijl ik nog amper zelf kan lopen, al weg. Ook krijg ik een waslijst mee aan medicijnen die ik bij de apotheek moet ophalen, met een soort van uitleg die maar half blijft hangen. Ik app moeders dat ze eerder mag komen dan het bezoekuur, en wacht rustig af – ik mag niet mijn spulletjes inpakken, als ik dat al zelf had gekund. Ik krijg een appje van een vriendin – ik ben in het UMCG, ben jij er nog? Jazeker, nog net! Terwijl moeders de tas inpakt, heb ik dus nog even bezoek…

Die leuke zuster van de binnenkomst, van de Triominos, kom ik op de gang nog tegen, en die feliciteert me op haar manier met mijn ontslag. Heel langzaam schuifel ik naar de uitgang, tussendoor wat pauzes nemende, en de binder stevig vasthoudende. De autorit is enorm oncomfortabel: iedere hobbel en bobbel gaat mijn borstkast op en neer, en ik voel alles. Toch moeten we eerst nog langs de apotheek, terwijl moeders nog even boodschappen gaat doen. Degene achter de balie heeft een probleem: ‘zijn deze medicijnen voor jezelf?’ ‘Ja…’ ‘Oh. Echt?’ ‘Ja… Wat is het probleem?’ Ik snap er niks van. De apotheker zit maar naar de papieren te kijken, en naar het scherm te staren, met een grote frons op het gezicht.
Plots daagt het me en pak ik mijn ID en mijn ‘Gender Identity Card’ uit m’n portemonnee. ‘Ik ben transgender, kijk, hier is mijn ID. Het klopt dus dat er ‘vrouw’ op de papieren staat (meer dan 1x), en je het idee hebt dat je een ‘man’ voor je balie hebt staan’. Enigszins beschaamd gaat de apotheker gauw aan het werk, en laat me weten dat ik wel mag gaan zitten, bezorgd over mijn pijnlijke en wit weggetrokken gezicht.

Medicijnen
Een hele stapel medicijnen…

Thuis

Eenmaal thuis wil ik zo snel mogelijk naar bed. Ik ga naar boven, naar de logeerkamer, om op bed te gaan liggen. Binnen no-time lig ik klappertandend op bed: alle ramen blijken open te staan en er zit in ons huis geen verwarming, dus het is er net zo koud als buiten. Zeg maar, een 11 graden. Ik ga blauw van de kou weer naar beneden, boos dat de kamer zo koud is en dat niemand er aan heeft gedacht even de ramen dicht te doen, op zijn minst. Mijn lichaam heeft geen energie om zichzelf te verwarmen nu. Beneden word er wat laconiek op gereageerd, want dit is nou eenmaal hoe het hier is. Toch krijg ik een elektrische deken op het matras, wat ervoor zorgt dat ik uiteindelijk toch warm in bed kan liggen. Helaas heb ik last van rugpijn door het op mijn rug liggen, en kan ik ook die nacht weer niet slapen.

Zaterdag t/m woensdag

Mijn borstkast brandt, en ik heb het idee dat ik koorts heb. Van allerlei plekken worden er thermometers gehaald, die geen van allen het goed doen. Uiteindelijk koopt moeders zelfs nog een thermometer, die aangeeft dat ik geen koorts heb. En toch voelt het zo. Ik zit te draaien op mijn stoel, en ben compleet groggy. Ik bel met het ziekenhuis over de voortang, en over mijn zorgen: ik heb pijn in mijn rug en kan niet slapen. Ik heb zo’n enorme mix aan medicatie mee gekregen, waarbij 2 opiaten zitten (oxycodon en tramadol), dat lijkt mij eigenlijk helemaal niet goed? En ik heb allemaal zenuwtrillingen in mijn borst, is dat normaal? Ik krijg uiteindelijk een arts aan de lijn die net zo verbaast is over de hoeveelheid pijnmedicatie als ik, en die me aanraad om de oxycodon alleen ‘s nachts te gebruiken vanwege de 12 uur durende werking, en de tramadol achterwege te laten. Overdag kan ik dan paracetamol en diclofenac nemen.

De volgende dag stop ik dan ook met de tramadol, en dat scheelt een hele hoop. Het groggy gevoel neemt erg af. Bovendien besluit ik na de lunch even op bed te gaan liggen, wat ook helpt tegen de enorme vermoeidheid in de middag. Wel ben ik bezorgd over de vochtophoping aan de linkerkant, en de enorme blauw-paars-groene plek die aan de zij en onderkant tevoorschijn komt (foto’s op laatste pagina). Ik bel weer naar het ziekenhuis en mag een foto mailen. De verpleger zegt dat het waarschijnlijk wel mee valt, maar dat als het erger wordt ik op een werkdag even weer moet bellen.

Uiteindelijk stop ik ook met de oxycodon overdag, en kan ik zelfs overdag een keer heel diep slapen, voor een uurtje. Mijn eerste slaap! Tot nu toe kan ik ‘s nachts nog steeds niet slapen wegens de rugpijnen. Alles doet zeer aan mijn rug, en ik weet me er geen raad mee. Ik besluit maar wat te gaan rekken en strekken voor zover dat gaat, en herinner me iets wat de fysio tegen me zei: een tennisbal. Men neme een tennisbal, en gaat tegen de muur staan met de rug. Op die manier kun je met de tennisbal je eigen rug ‘masseren’. Pijnlijk is het wel, maar het blijkt als een malle te werken. Ideaal!

<—- vorige pagina
volgende pagina —->

4 reacties op “Mastectomie operatie”

  1. Rienus Ferwerda

    Eelste, bedankt voor deze mail. Ik ben diep onder de indruk van je prachtige verhaal. Niet niks allemaal! En wat een innerlijke kracht die je uitstraalt. Eveneens erg mooi en helder geschreven. Veel sterkte met alle initiatieven die je onderneemt. Rienus Ferwerda

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Registrations
No Registration form is selected.
(Click on the star on form card to select)
Please login to view this page.
Please login to view this page.
Please login to view this page.

bil·lijk (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)

  1. rechtvaardig en redelijk

https://www.vandale.nl/gratis-woordenboek/nederlands/betekenis/billijk#.XhXebBdKg1J 

%d bloggers liken dit: